Het is woensdag 18 april. Een dag als elke andere 364.

Maar waarom lijk ik dan al dagen niet te kunnen ontsnappen aan herinneringen van vroeger zoals het wensenlijstje dat ik de dag na mijn verjaardag al weer maakte zodat ik volgend jaar écht zou krijgen wat ik wilde. Of hoe gelukkig ik werd van de vooruitblik mij vol te stouwen met smarties en andere kleur- en geurstoffen totdat ik zo misselijk werd dat ik zelfs de volgende ochtend het ontbijt zou laten staan. En de vele liedjes die voor mij gezongen werden waarna ik traktaties in de klas zou uitdelen en de stomste jongens van de klas de meest ranzige smaken chips zou geven…

Naarmate ik ouder word, krijg ik het gevoel dat bepaalde gevoelens en wensen mij opgedrongen worden.

Zoals bijvoorbeeld de anti-aging producten die schreeuwen hen aan te schaffen door te pronken met een flawless huid van de nieuwste gefotoshopte it-girl van mijn leeftijd wiens Colgate-Palmolive-smile mij tegemoet schijnt in de Linda of Cosmopolitan. Maar WTF. Ik ken helemaal geen Linda’s en Cosmopolitans lees ik niet, maar drink ik.

Ik troost mij met minder sobere beelden. Want gelukkig staan er geweldige dingen tegenover het verval van je huid, je tikkende conserveringstijd en het verlies van de jeugdigheid waarmee je de wind van het leven brutaal door je haren liet gaan. Je bent namelijk ouder en wijzer geworden! Je hebt meer kennis opgedaan en je bent volwassener geworden. Men zal ervan uitgaan dat je minder naïef bent geworden, want als je jong bent dan heb je nog niet voldoende meegemaakt om te kunnen inschatten, verwachten of beoordelen. En nu je ouder bent kun je meepraten over bepaalde zaken want nu je dat ene jaar ouder bent geworden op die ene dag, snap je de wereldproblematiek absoluut veel beter dan je deed toen je nog een jaar jonger was, de dag ervoor. Je onbevangenheid wordt ingeruild voor een politieke correctheid en rationele overwegingen waarvan de uitkomst emotioneel gezien nooit te rechtvaardigen zijn, worden status quo. Vechten tegen ouder worden of ouder zijn hoeft niet, want het is een eer om ouder te worden. Het is een privilege elk jaar serieuzer gevonden te worden.

De Romeinen zeiden hora ruit, tempus fugit. Maar de tijd vliegt niet, noch vlucht het uur. Het is de kunst om de tijd te ontvluchten en te vliegen met het uur. Neem het maar van mij aan. Ik ben namelijk net ouder geworden. En dus volwassener. En dus wijzer.

XVIII

24

-       is een hogelijk samengesteld getal
-       is de som van een priemtweeling (11 + 13)
-       is het aantal karaat van zuiver goud
-       is een een Harshadgetal
-       is het aantal hoofdstukkken van Odyssee
-       is het aantal regels van deze blog
-       is mijn nieuwste leeftijd